Z przyjemnością ogłaszamy wyniki naszego Pierwszego konkursu poetyckiego
dla dzieci i młodzieży „Kolory i słowa”

Jury pod przewodnictwem Hanny Milewskiej postanowiło wyróżnić 11 wierszy
i przyznać nagrody następującym autorom:

Kategoria wiekowa : szkoła podstawowa

1. Barbara Sawko: „Przychodzę do pana pod pomnik”

2. Przemysław Zsolt-Czapla: „Tęczowe nuty”

3. Julia Gagucka: „Frycek”

4. Julia Miszczak: „Fryderyk Chopin”

5. Ola Janusz: „Fryderyk Chopin”

Kategoria wiekowa: gimnazjum

1. Olaf Budny: „Mazurek”

2. Julia Klimek: „Fryderyk Chopin”

3. Maciej Podrażka: „Kujawiak techno”

4. Anna Borowczyk; „W muślinowej mgle”

Kategoria wiekowa: liceum

1. Tomasz Wacikowski: „Fantazja Fryderyka”

2. Tomasz Wacikowski: „Jesienny nokturn”

Serdecznie gratulujemy wyróżnionym!

Nagrodami w naszym konkursie są kolekcje przekazane nam przez Narodowy Instytu Audiowizualny: „Filmoteka szkolna”, „Antologia Polskiej Animacji dla dzieci” oraz publikacja multimedialną Mazowieckiego Centrum Kultury i Sztuki pt. „Chopin- Młode lata, Lata na emigracji”

Mamy nadzieję, że w Roku Chopinowskim w kolejnych edycjach naszego konkursu pojawią się jeszcze równie udane utwory jak te, które prezentujemy poniżej.

Planowane przez nas na 2010 imprezy muzyczne dla dzieci i młodzieży pozwolą na prezentację tych wierszy, oczywiście za zgodą autorów, m.in. podczas projektu „Chopin open” , którego nasza Fundacja jest współorganizatorem razem z Orkiestrą „Sinfonia Varsovia” i Fundacją „Ogrody muzyczne”.

Wyróżnione wiersze

Szkoła Podstawowa

I miejsce

Barbara Sawko kl. 5b, ZPSM nr 4 w Warszawie
Przychodzę do pana pod pomnik  

Przychodzę do pana pod pomnik
Spoglądam na pana do góry
A pan zasłuchany tam siedzi
Na tle wierzbowej chmury

A gdy usłyszy pan dźwięki
Które przylecą do pana
To wtedy wszystko ożywa
Jak słońce wstaje z rana

Wierzba kołysze się szumiąc
I panu piosenkę nuci
A pan marzy by kiedyś
Do fortepianu powrócić

I zagra nam pan mazurka
Poloneza, walca, balladę
A ja zasłuchana w ich dźwięki
Do świata marzeń odjadę

A potem pan wróci pod wierzbę
W jej szum się znowu zasłucha
Aż w końcu jakaś Muzyka
Doleci do pana ucha

I znowu wszystko ożyje
Do życia doda nam chęci
A dzieje się tak dlatego
Że mamy pana w pamięci

II miejsce

Przemysław Zsolt Czapla kl.III, ZPSM nr 1 w Warszawie

"Tęczowe Nuty"

Stoi samotnie, smutny
fortepian...
Siadam, gram
czystą biel z gam.
A po chwili...
błękity, seledyny
z sonatiny...
nokturn czarny...
Fortissimo!
Wesoły żółty
Bolero C-dur.
W tęczy diminuenda
kolory blakną,
znikają
jak poranna rosa.
Muzyka cichnie
Koniec II
Bis????

III miejsce

Julia Gagucka kl.5A (1lat) ZPSM nr4 w Warszawie

Frycek

Znacie go dobrze, dobrze wiecie

Największy muzyk na świecie

Fryderyk Franciszek na imię ma

Na pewno cała Polska go zna

Wielu przyjaciół Fryderyk miał

Balzak, Norwid, czy Delacroix

Wiele miejsc w życiu oglądał

Polska, Francja czy Majorka.

Mazurki, polonezy, nokturny

Ballady, preludia, walce.

To co było w jego duszy

Grały przepięknie jego palce.

Dziś kiedy Twoje utwory gram

Serce wciąż pełne smutku mam.

I choć palce me Twój nokturn grają

Niezdarnie po klawiaturze biegają.

Wyróznienia

Julia Miszczak, kl.5A (11 lat) ZPSM nr4 w Warszawie

Fryderyk Chopin

Fryderyk Ch.

Któż go nie zna?

Mazurki, walce, nokturny,

Talent niepowtórny.

Co innego lat dwieście wstecz,

Nikt nie słyszał o wielkim Fryderyku lecz,

Jeden muzyk te utwory grał.

Na pięknej Majorce koncerty dawał.

W cichej wiosce Valldemossa spokojnie żył,

Gdzie dużo pięknej muzyki stworzył.

Lecz nie słoneczne skały gór

Natchnienie mu dały.

Tęsknota za łąk polskich zielenią

W serce jego grała,

Jakich Majorka nie miała.

Miedzy pól pszenicznych łanami,

Gdzie wiatr we włosach wierzb

Nuty przeplatał,

Kto go znał?

Ola Janusz kl.5a ZPSM nr4 w Warszawie

„Fryderyk Chopin"
Czy wiesz, czy nie, opowiedzieć ci chcę,
bo mam natchnienie o Fryderyku Chopinie.

Był to kompozytor i wielki człowiek,
w sercu ma muzykę nigdy nie opuszczał powiek.

Piękną muzykę grał, jak zaledwie sześć latek miał.

Lecz wielka tragedia się stała, bo naszą legendę
gruźlica zabrała.

Ale kompozycje jego będziemy grali i zawsze o nim
pamiętali.

Gimnazjum

I miejsce

Olaf Budny (14lat)

Mazurek

Wlazł mazurek na płot

I podkręcił wąsa

Patrzy wokół i nie wierzy

Cała Polska pląsa

Krakowiaczek, zawadiaczek

I kujawiak smętny,

Góral, Kaszub i dzieciarnia

Co fortepian dręczy.

Oj nieszczęście bo egazmin,

Mój,mazurku ratuj.

Jeszcze trochę potańczymy

Perły w słońce wystrzelimy

dla wolności smaku.

Jeszcze wolna wola dręczy

I do psotek kusi

By rozsypać perły wszystkie

By zadziwić ludzi.

Po zielonych łąkach biegać

I nie spać po nocach.

A tu szkoła, dzwonek

Beznadzieja tnąca.

Wlazł mazurek na płot

No i zawisł bez szans.

Oj mazurku , takie życie

Nie twój świat

Nie Twój czas.

II miejsce

Julia Klimek 2kl.

Fryderyk Chopin

Jego Muzyka unosi listki na wietrze.

Potrafi nawet ukoić rany najgłębsze.

Gdy się jego słucha, odpływa się w inny świat,

taki uroczy, spokojny, który nie ma wad.

To jak piękny obraz, pełen kolorów i barw,

na nim w oddali, w blasku księżyca modry staw.

Czy rzeźba tworzona w marmurze, w noc pełną gwiazd.

Może coś prostego, co posiada wiele prawd.

Gdy grałeś z chmurami, szedłeś za Boga rękami.

Ubogo ubrany, mając liście pod nogami.

Podążając w wirze nut, słyszałeś utwór już,

gdy śpiewały ci anioły i syreny z mórz.

Wyróżnienia

Maciej Podrażka (lat 14)

Kujawiak- techno

Kujawiak, kujawiaczek

Po zielonej łące tańczy.

Czy potrafię za nim tęsknić

Czując techno i smak pomarańczy?

Mazurek, mazureczek

W białoczerwonych portkach gna

Mój komputer już się grzeje

A w nim setna nowa gra.

Anna Borowczyk 14 lat

W muślinowej mgle

Ponad łąką , cichutko

Unoszą się senne marzenia.

Czas stanął i tylko

Fortepian gra Chopina.

Biały, szary, różowy

Muślin fortepianowy

Potem czerń i dzwon

Mego serca wzbudza ton

I rośnie uczuć rzeka

Wzbiera muzyczny szał

I ostatni akord spadł.

I cisza na słowo czeka

Liceum

I miejsce

Tomasz Wacikowski (17 lat)

V Liceum Ogólnokształcące im. Ks. Józefa Poniatowskiego
w Warszawie

Fantazja Fryderyka

Chłodne ciarki przechodzą po całym mym ciele,
Romantyczna tajemniczość ogarnia serce,
Rozum zaślepiają uczuciowe kobierce,
Kiedy słucham melodii brzmiących w pięknym dziele.

Najpierw introdukcja i zawiązanie akcji.
Potem, nieśmiało pojawia się główny temat.
Raz potężne akordy, raz zwiewny poemat...
Mnóstwo napięć i niespodziewanych kontrakcji.

Ta niesamowita, wciągająca historia
Jest opowiadana bezsłownymi frazami.
Czasem brzmi w niej groza, chwilami melancholia,

Których lepiej nie można przedstawić zdaniami.
Wtem, wśród gęstych akordów słychać krzyk "wiktoria!"
I oczy ze szczęścia zalewają się łzami.

Tomasz Wacikowski

Jesienny nokturn

Wiatr spaceruje przez zaspy klonowych liści.
Słońce, jak bazyliszek zabija spojrzeniem,
Jakby się śpieszyło do spotkania z Chopinem
Oraz nokturnem stworzonym, by miłość ziścić.

W dźwiękach fortepianu słychać wiatrowe kroki:
Najpierw lekkie, spokojne, ciche, równomierne,
Nagle, w jednej chwili przyśpieszają niezmiernie,
Aby znowu powoli stąpać w tempie kwoki.

Prześliczne odcienie złotej polskiej jesieni
Wzbudzają w nas uczucia obce nam – żyjącym
Na tej brunatnej, krwawo wywalczonej ziemi.

Słuchanie emocji w pięknej muzyce brzmiących
Pomaga zrozumieć i sprawia, że czujemy
Współczucie dla przodków za ojczyzną tęskniących.